ปัญหาราคาที่เกาะอุลลึง — แม้แต่นักท่องเที่ยวเกาหลีก็กำลังจากไป

หากคุณเคยเห็นวลี "กาลาปาโกสแห่งเกาหลี" ในบทความท่องเที่ยว เกือบทั้งหมดหมายถึง เกาะอุลลึง (울릉도) — เกาะภูเขาไฟห่างจากชายฝั่งตะวันออกของเกาหลีประมาณ 350 กม. ใกล้กับเกาะดกโดอันโด่งดัง บล็อกเกอร์อาหารเกาหลีเคยเรียกที่นี่ว่า "เส้นทางวันเดียวที่สวยที่สุดที่เกาหลีลืมไป" และเป็นหนึ่งในไม่กี่จุดหมายที่นักท่องเที่ยวต่างชาติได้เห็นทิวทัศน์ที่ไม่ปรากฏในซีรีส์เกาหลีเรื่องไหนเลย

ภาพนั้นกำลังแตกสลาย เดือนพฤษภาคม 2026 อุลลึงโดกลับมาในข่าวเกาหลีอีกครั้ง — ไม่ใช่ด้วยเหตุผลที่ดี คลื่นเรื่องอื้อฉาวเรื่องราคาใหม่หนักจนแม้แต่นักท่องเที่ยวเกาหลีในประเทศก็ไม่ไปอีกแล้ว

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

รอบนี้จุดประกายด้วยป้ายราคาไวรัล 2 รายการ:

• ปลาหมึกแห้ง 1 ห่อ 170,000 วอน ที่อุลลึงโด ปลาหมึกแห้งหมวดเดียวกันขายออนไลน์ที่ 27,000 วอนสำหรับชุด 10 ตัว — แปลงตรง ๆ ราคาบนเกาะสูงกว่า 6 เท่า (KBS, MoneyToday, 06/05/2026)
• กุ้งดกโด กก. ละ 290,000 วอน แม้แต่ในตลาดอาหารทะเลพรีเมียมของเกาหลีตัวเลขนี้ก็สร้างความตกใจ (News1, 06/05/2026)
• "หมูสามชั้นเลาะมัน" ที่ขายในชื่อพรีเมียม — เรื่องอื้อฉาวก่อนหน้าที่ผู้บริโภคเกาหลียังจำได้

พ่อค้าแม่ค้าโต้กลับ สหภาพผู้ประกอบการรายย่อยอุลลึงโดออกแถลงการณ์วันที่ 7 พ.ค. ว่า "ราคาปลาหมึกแห้งต่างกันมากตามคุณภาพและน้ำหนัก เปรียบเทียบโดยจำนวนเพียงอย่างเดียวไม่ยุติธรรม" ในเชิงเทคนิคถูก แต่ไม่ใช่ประเด็นหลัก

ทำไมคนที่ไม่ได้จะไปก็ควรรู้

ตัวเลขที่กระแทกใจที่สุดไม่ใช่ราคา แต่เป็นจำนวนผู้มาเยือน:

• 2022: 460,000 คน เยือนอุลลึงโด
• 2024: 340,000 คน
• 2 ปีลดลงสุทธิ 120,000 คน

เกาะเกาหลีหนึ่งสูญเสียผู้มาเยือนรายปีมากกว่าหนึ่งในสี่ — เกือบทั้งหมดเป็นคนเกาหลี เมื่ออุปสงค์ลดลง ผู้ประกอบการเรือเฟอรี่เริ่มตัดเที่ยวเดินเรือประจำ ทำให้การไปครั้งต่อไปยากขึ้น แพงขึ้น และราคาก็ดันขึ้นไปอีก — เกลียวลบแบบในตำราที่หมุนอยู่จริงตอนนี้

เหตุผลที่นักท่องเที่ยวต่างชาติควรสนใจ: อุลลึงโดเป็นจุดที่เกาหลีพยายามเงียบ ๆ จะปั้นให้เป็น "เกาหลีแท้ ไม่ใช่โซล" มาหลายปี ตอนนี้กลายเป็นตัวอย่างของท้องถิ่นที่ตั้งราคาตัวเองให้สูงเกินไปก่อนที่โลกจะค้นพบ

หากยังอยากไป

อุลลึงโดสวยจริง ๆ — หน้าผาริมทะเล บ่อน้ำพุร้อนความร้อนใต้พิภพ วัฒนธรรมจับปลาหมึกที่เป็นเอกลักษณ์ เครือข่ายเส้นทางเดินค่อนข้างเงียบ หากอยู่ในลิสต์คุณ วิธีไม่กลายเป็นป้ายราคาไวรัลตัวต่อไป:

• ถ่ายภาพเมนูก่อนสั่ง ศูนย์รับเรื่องร้องเรียนการท่องเที่ยวเกาหลี 1330 รับภาพเมนูเป็นหลักฐาน
• ถามราคาต่อจานก่อนนั่ง โดยเฉพาะอาหารทะเล — "ราคาต่อกิโล" สามารถดันจานเดียวเป็นหลักหลายแสนวอน
• ใช้สายด่วน 1330 องค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวเกาหลีเปิดให้บริการหลายภาษา (อังกฤษ ญี่ปุ่น จีน) แจ้งย้อนหลังเป็นเรื่องปกติ
• เช็คราคาอาหารทะเลแผ่นดินใหญ่ก่อนเดินทาง — ตลาดปลาโพฮัง โดงแฮ ให้เกณฑ์ราคาที่เหมาะสมของหมวดเดียวกัน
• เลือกร้านที่มีรีวิวบน Naver Blog หรือ Mango Plate โซนที่ขายเฉพาะนักท่องเที่ยวเป็นจุดที่บวกราคามากที่สุด

บริบทใหญ่กว่า

เรื่องนี้อยู่ในรูปแบบเดียวกับที่ The Seoulist ติดตามตลอดปี 2026:

• เหตุการณ์น้ำแตงกวา 2,000 วอนที่ตลาดควังจังเดือนเมษายน
• เมื่อโรงแรมในสัปดาห์คอนเสิร์ตกลายเป็นเอาเปรียบ ปูซานเปิดที่พักสาธารณะเอง
• แคมเปญต้อนรับนำโดยประชาชนคังนึง

อุลลึงโดอยู่ปลายที่ยากที่สุดของรูปแบบนี้ ตลาดเล็กแรงกดดันโลกไปไม่ถึง แพ็กเกจปฏิรูปท่องเที่ยวจากส่วนกลางยังไม่ครอบคลุม ผู้ที่สูญเสียมากที่สุดคือ — ที่ควรรักษาง่ายที่สุด — นักท่องเที่ยวเกาหลีในประเทศ

หากไป น่าจะมีความทรงจำดี แต่ไปด้วยตาเปิดเถอะ ที่นี่ไม่ใช่เชจู ไม่ใช่ปูซาน เป็นเกาะที่ยังเถียงกับตัวเองว่าจะเอานักท่องเที่ยวหรือไล่นักท่องเที่ยว — และตอนนี้กำลังแพ้ในการเถียงนั้น